In Stephen Hawking's words, "Mankind must move to outer space within a century". In the backdrop of his prediction, what are the factors leading to pessimism in turning around the global environmental degradation ? Discuss.

Pessimism about reversing environmental degradation stems from fossil-fuel-dependent economies, weak political will and voluntary global governance, consumerist lifestyles, limited scalability of clean technology and public climate fatigue. Even the Paris Accord shows how hard binding commitments are, which gives Hawking's warning its force. **The Urgency and Pessimism of Earth's Environmental Future** When Stephen Hawking warned that "Mankind must move to outer space within a century," he was not merely speculating about the future of space exploration but sounding an alarm about the fragile state of our planet. This stark prediction encapsulates a profound anxiety about Earth's capacity to sustain human life amid escalating environmental degradation. The image of humanity fleeing a dying Earth to colonize other worlds is both a testament to human ingenuity and a sobering reflection on our failure to protect the environment. **The pervasive pessimism surrounding global environmental turnaround stems from complex interwoven factors (economic priorities, political inertia, social behaviors and systemic challenges) that collectively undermine urgent climate action.** To begin with, the economic dimension plays a critical role in fostering pessimism. The global economy remains heavily dependent on fossil fuels and resource-intensive industries, which are major drivers of pollution and greenhouse gas emissions. Despite the growing viability of renewable energy, entrenched interests in oil, coal, and natural gas sectors resist swift transitions. Developing economies, including India’s own industrial hubs, face the dilemma of balancing growth with sustainability. This tension between short-term economic gains and long-term environmental health often leads to delayed or diluted policies. The concept of __“green growth”__ remains aspirational rather than fully operational, as many nations prioritize immediate employment and GDP growth over ecological concerns. Building upon this, political inertia and governance challenges exacerbate the problem. Environmental issues often suffer from a lack of political will, especially when they conflict with powerful lobbies or voter interests. International agreements like the Paris Accord, while commendable, reveal the difficulty of achieving binding commitments in a world of competing national priorities. In India, although schemes such as the National Solar Mission and afforestation drives exist, implementation gaps and bureaucratic delays hinder their full potential. Moreover, the absence of robust enforcement mechanisms and accountability frameworks weakens the impact of environmental laws. The fragmented nature of global governance, where cooperation is voluntary and often transient, fuels skepticism about meaningful collective action. Social and cultural factors also contribute to the prevailing pessimism. Consumerism, urbanization, and lifestyle changes have led to increased resource consumption and waste generation. The rise of digital technology and social media, while beneficial in raising awareness, paradoxically promotes a culture of instant gratification and disposability. This behavioral pattern clashes with the ethos of conservation and sustainability. Furthermore, environmental degradation disproportionately affects marginalized communities, yet their voices are often underrepresented in decision-making processes, leading to social injustice and resistance to environmental policies perceived as elitist. In Andhra Pradesh, for instance, the impact of groundwater depletion and pollution on rural livelihoods underscores the intersection of environmental and social vulnerabilities. Yet, scientific and technological challenges present another layer of complexity. While advances in clean energy, carbon capture, and sustainable agriculture offer hope, their scalability and accessibility remain limited. The global scientific community faces hurdles in translating research into affor

2017 · పేపర్ I · 50 మార్కులు

English తెలుగు

స్టీఫెన్ హాకింగ్ మాటల్లో, "మానవజాతి ఒక శతాబ్దంలోపు అంతరిక్షంలోకి వెళ్ళాలి". అతని అంచనా నేపథ్యంలో, ప్రపంచ పర్యావరణ క్షీణతను మార్చడంలో నిరాశావాదానికి దారితీసే కారకాలు ఏమిటి? చర్చించండి.

Telugu translation by Ghissu. Report a Telugu error

క్లుప్తంగా

శిలాజ ఇంధనాలపై ఆధారపడిన ఆర్థిక వ్యవస్థలు, బలహీన రాజకీయ సంకల్పం, స్వచ్ఛంద ప్రపంచ పాలన, వినియోగదారీ జీవనశైలి, స్వచ్ఛ సాంకేతికత పరిమిత విస్తరణ, ప్రజల్లో climate fatigue వల్ల పర్యావరణ క్షీణతను తిప్పికొట్టడంపై నిరాశావాదం ఏర్పడుతోంది. Paris Accord కూడా కట్టుబడి ఉండే హామీలు ఎంత కష్టమో చూపుతుంది, ఇదే Hawking హెచ్చరికకు బలం ఇస్తుంది.

Model answer

Ghissu Editorial · Verified 4 Oct 2026

Introduction

భూమి పర్యావరణ భవిష్యత్తు పట్ల అత్యవసరత మరియు నిరాశ

స్టీఫెన్ హాకింగ్ "మానవజాతి శతాబ్దం లోపల అంతరిక్షానికి వెళ్లాలి" అని హెచ్చరించినప్పుడు, ఆయన అంతరిక్ష అన్వేషణ భవిష్యత్తు గురించి ఊహించడమే కాకుండా, మన గ్రహం యొక్క నాజూకైన స్థితి గురించి హెచ్చరికను ఇచ్చారు. పెరుగుతున్న పర్యావరణ క్షీణత మధ్య మానవ జీవితాన్ని నిలబెట్టుకునే భూమి సామర్థ్యం పట్ల ఉన్న లోతైన ఆందోళనను ఈ తీవ్రమైన అంచనా ప్రతిబింబిస్తుంది. మరణిస్తున్న భూమిని వదిలి ఇతర లోకాలను కాలనీకరించడానికి మానవజాతి పారిపోవడం అనే చిత్రం మానవ ప్రతిభకు సాక్ష్యంగా మరియు పర్యావరణాన్ని రక్షించడంలో మన వైఫల్యంపై ఒక గంభీరమైన ప్రతిబింబంగా ఉంది. ప్రపంచ పర్యావరణ పునరుద్ధరణ పట్ల వ్యాప్తి చెందిన నిరాశ సంక్లిష్టమైన పరస్పర సంబంధిత అంశాల నుండి ఉద్భవిస్తుంది, ఆర్థిక ప్రాధాన్యతలు, రాజకీయ జడత్వం, సామాజిక ప్రవర్తనలు, మరియు వ్యవస్థాపక సవాళ్లు, ఇవి కలిపి అత్యవసర వాతావరణ చర్యను అడ్డుకుంటాయి.

మొదటగా, ఆర్థిక కోణం నిరాశను పెంపొందించడంలో కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది. ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ ప్రధానంగా జీవావరణ ఇంధనాలు మరియు వనరులపై ఆధారపడిన పరిశ్రమలపై ఆధారపడి ఉంది, ఇవి కాలుష్యం మరియు హరిత గ్యాస్ ఉద్గారాల ప్రధాన కారకాలు. పునరుత్పాదక శక్తి పెరుగుతున్న సాధ్యత ఉన్నప్పటికీ, చమురు, బొగ్గు, మరియు సహజ వాయువు రంగాలలో ఉన్న పాత ఆసక్తులు వేగవంతమైన మార్పులను ప్రతిఘటిస్తాయి. భారతదేశం యొక్క పారిశ్రామిక కేంద్రాలను కూడా కలుపుకొని అభివృద్ధి చెందుతున్న ఆర్థిక వ్యవస్థలు, వృద్ధిని స్థిరత్వంతో సమతుల్యం చేయాలనే దిలేమాను ఎదుర్కొంటున్నాయి. తాత్కాలిక ఆర్థిక లాభాలు మరియు దీర్ఘకాలిక పర్యావరణ ఆరోగ్యం మధ్య ఈ ఉద్రిక్తత తరచుగా ఆలస్యం లేదా నీరసమైన విధానాలకు దారితీస్తుంది. “ఆకుపచ్చ వృద్ధి” అనే భావన చాలా దేశాలు తక్షణ ఉపాధి మరియు జిడిపి వృద్ధికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడంతో ఆశావహంగా మాత్రమే ఉంది కానీ పూర్తిగా ఆచరణాత్మకంగా లేదు.

ఇది ఆధారంగా, రాజకీయ జడత్వం మరియు పాలనా సవాళ్లు సమస్యను మరింత తీవ్రతరం చేస్తాయి. పర్యావరణ సమస్యలు తరచుగా శక్తివంతమైన లాబీలతో లేదా ఓటర్ల ఆసక్తులతో విరుద్ధంగా ఉన్నప్పుడు రాజకీయ సంకల్పం లోపిస్తాయి. పారిస్ ఒప్పందం వంటి అంతర్జాతీయ ఒప్పందాలు, ప్రశంసనీయమైనప్పటికీ, పోటీ చేసే జాతీయ ప్రాధాన్యతల ప్రపంచంలో బంధించే కట్టుబాట్లను సాధించడం ఎంత కష్టమో వెల్లడిస్తాయి. భారతదేశంలో, జాతీయ సోలార్ మిషన్ మరియు అఫారెస్టేషన్ డ్రైవ్‌లు వంటి పథకాలు ఉన్నప్పటికీ, అమలు లోపాలు మరియు బ్యూరోక్రాటిక్ ఆలస్యం వాటి పూర్తి సామర్థ్యాన్ని అడ్డుకుంటాయి. అంతేకాకుండా, బలమైన అమలు పద్ధతులు మరియు బాధ్యతా వ్యవస్థలు లేకపోవడం పర్యావరణ చట్టాల ప్రభావాన్ని బలహీనపరుస్తుంది. ప్రపంచ పాలన యొక్క విభిన్న స్వభావం, సహకారం స్వచ్ఛందంగా మరియు తరచుగా తాత్కాలికంగా ఉండే చోట, అర్థవంతమైన సార్వత్రిక చర్య పట్ల అనుమానాన్ని పెంచుతుంది.

సామాజిక మరియు సాంస్కృతిక అంశాలు కూడా ప్రబలమైన నిరాశకు తోడ్పడతాయి. వినియోగదారిత్వం, పట్టణీకరణ, మరియు జీవనశైలి మార్పులు వనరుల వినియోగం మరియు వ్యర్థాల ఉత్పత్తిని పెంచాయి. డిజిటల్ టెక్నాలజీ మరియు సోషల్ మీడియా పెరుగుదల, అవగాహన పెంచడంలో ప్రయోజనకరమైనప్పటికీ, విరుద్ధంగా తక్షణ సంతృప్తి మరియు వాడి పారేయడం సంస్కృతిని ప్రోత్సహిస్తుంది. ఈ ప్రవర్తనా నమూనా సంరక్షణ మరియు స్థిరత్వం యొక్క సూత్రాలతో విరుద్ధంగా ఉంటుంది. అంతేకాకుండా, పర్యావరణ క్షీణత అన్యాయంగా అంచనా వేయబడిన సమాజాలను ప్రభావితం చేస్తుంది, అయినప్పటికీ వారి స్వరాలు నిర్ణయాత్మక ప్రక్రియలలో తరచుగా తక్కువగా ప్రతిబింబిస్తాయి, ఇది సామాజిక అన్యాయం మరియు ఎలైట్‌గా భావించే పర్యావరణ విధానాలకు ప్రతిఘటనకు దారితీస్తుంది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో, గ్రామీణ జీవనోపాధులపై భూగర్భ జలాల తగ్గుదల మరియు కాలుష్యం ప్రభావం పర్యావరణ మరియు సామాజిక అసురక్షితతల అంతరాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

అయితే, శాస్త్రీయ మరియు సాంకేతిక సవాళ్లు మరొక సంక్లిష్టతా పొరను అందిస్తాయి. శుభ్రమైన శక్తి, కార్బన్ క్యాప్చర్, మరియు స్థిరమైన వ్యవసాయం లో పురోగతులు ఆశను అందిస్తున్నప్పటికీ, వాటి విస్తరణ మరియు ప్రాప్యత పరిమితంగా ఉన్నాయి. ప్రపంచ శాస్త్రీయ సమాజం పరిశోధనను అందుబాటులో ఉన్న, విస్తృత పరిష్కారాలుగా అనువదించడంలో ఆటంకాలను ఎదుర్కొంటుంది. అదనంగా, సాంకేతికత యొక్క పర్యావరణ ప్రభావం స్వయంగా, ఇ-వ్యర్థాలు మరియు శక్తి-తీవ్రత గల డేటా కేంద్రాలు, నిర్లక్ష్యం చేయబడలేవు. రక్షకుడిగా మరియు పర్యావరణ సమస్యలకు తోడ్పడినవిగా సాంకేతికత యొక్క విరుద్ధత అనిశ్చితి మరియు జాగ్రత్త యొక్క కథనాన్ని పెంచుతుంది. ఈ ద్వంద్వ భావం హాకింగ్ యొక్క హెచ్చరికాత్మక వైఖరితో అనుకూలంగా ఉంది, పర్యావరణ సూత్రాలతో అనుసంధానమైన బాధ్యతాయుతమైన ఆవిష్కరణ అవసరాన్ని హైలైట్ చేస్తుంది.

అదనంగా, పర్యావరణ నిరాశ యొక్క మానసిక కోణం ముఖ్యమైనది. వాతావరణ మార్పు యొక్క పరిమాణం మరియు సంక్లిష్టత వ్యక్తులు మరియు సమాజాలలో సహాయహీనత మరియు నిర్లక్ష్యం భావాలను కలిగిస్తుంది. "వాతావరణ అలసట" మరియు నిరాకరణం దీర్ఘకాలిక ప్రజా నిమగ్నతను అడ్డుకుంటుంది. ఈ మానసిక అడ్డంకి తప్పుదారి పట్టించే సమాచారం మరియు ధ్రువీకృత వాదనలతో పెరుగుతుంది, ఇది పర్యావరణ అత్యవసరతపై ఏకీభావాన్ని తగ్గిస్తుంది. అయితే, భగవద్గీతలో ప్రతిబింబించిన సమత్వం మరియు కర్తవ్య బోధన వంటి సంప్రదాయ భారతీయ జ్ఞానం, అనిశ్చితి ఉన్నప్పటికీ నిరంతర ప్రయత్నాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది, పర్యావరణ పరిరక్షణ పట్ల పునరుత్సాహాన్ని ప్రేరేపించగల పాఠం.

ఈ భయానక సవాళ్లకు ఉన్నప్పటికీ, ఆశ యొక్క కాంతులు ఉన్నాయి. పెరుగుతున్న యువత ఆధ్వర్యంలో వాతావరణ ఉద్యమాలు, కార్పొరేట్ వ్యూహాలలో స్థిరత్వం యొక్క సమీకరణ, మరియు భారతదేశం యొక్క ఆశావహ పునరుత్పాదక శక్తి లక్ష్యాలు మనస్తత్వంలో మార్పును ప్రదర్శిస్తున్నాయి. విద్యుత్ మొబిలిటీ కోసం ప్రభుత్వ ప్రోత్సాహం మరియు వృత్తాకార ఆర్థిక సూత్రాల ప్రోత్సాహం క్రమానుగతమైన కానీ అర్థవంతమైన మార్పును సూచిస్తున్నాయి. చివరగా, పర్యావరణ క్షీణతను తిరగదోడడం ఆర్థిక అభివృద్ధి, రాజకీయ సంకల్పం, సామాజిక చేర్పు, సాంకేతిక ఆవిష్కరణ, మరియు మానసిక సహనాన్ని సమన్వయం చేసే సమగ్ర దృక్పథాన్ని కోరుకుంటుంది. అలాంటి సమన్వయం లేకుండా, హాకింగ్ యొక్క భయానక అంచనా స్వీయ-నిరూపణ ప్రవచనంగా మారవచ్చు.

"భూమి మనకు చెందదు: మనం భూమికి చెందుతాము."

ముగింపు గా, ప్రపంచ పర్యావరణ పునరుద్ధరణ పట్ల ఉన్న నిరాశ ఆర్థిక, రాజకీయ, సామాజిక, శాస్త్రీయ, మరియు మానసిక రంగాలలో విస్తరించిన మరియు లోతుగా నిక్షిప్తమైన అంశాలలో నిక్షిప్తమై ఉంది. అయితే, ఈ సవాళ్లను అంగీకరించడం వాటిని అధిగమించడానికి మొదటి అడుగు. మానవజాతి తన సార్వత్రిక జ్ఞానం మరియు సంకల్పాన్ని, పురాతన విలువలు మరియు ఆధునిక శాస్త్రం ద్వారా ప్రేరేపించబడిన, ఉపయోగించగలిగితే, భూమిపై స్థిరమైన భవిష్యత్తును సురక్షితంగా చేయవచ్చు, అంతరిక్షానికి ప్రవాసం అవసరంగా కాకుండా అన్వేషణ ఎంపికగా మారుతుంది.

This model answer is indicative and the model can make mistakes; please verify key facts independently.

ఈ ప్రశ్నను ప్రాక్టీస్ చేయండి

1జవాబు పత్రం
ఈ ప్రశ్నకు సరిపడా పేజీలు.
2చేతితో రాయండి
సమయం పెట్టుకుని.
3మూల్యాంకనం పొందండి
మీ మార్కులు, ఏమి సరిచేయాలో.
మూల్యాంకనం పొందండి

షేర్ చేయండిWhatsApp Telegram X LinkedIn

పరీక్షలో ఈ అధ్యాయం

వాతావరణ మార్పు & ప్రపంచ చర్చలు2 questions

Asked in 2 of 8 sittings since 2008

2008

–

2011

2012

–

2016

–

2017

2020

–

2023

–

2025

–

2011ప్రపంచ ఉష్ణోగ్రతలు, గ్రీన్‌హౌస్ వాయువులు మరియు ప్రపంచ సముద్ర మట్టాలు నిరంతరం పెరుగుతున్న నేపథ్యంలో, ప్రధాన దేశాల మధ్య కోపెన్‌హాగన్‌లో జరిగిన వాతావరణ మార్పు చర్చలు ఏకాభిప్రాయానికి రాలేకపోవడం వినాశకరమైనది. వాతావరణ మార్పులను ఎదుర్కోవడానికి మన నాయకులు పరస్పర అవగాహనకు రావడంలో ఎందుకు విఫలమయ్యారో వివరించండి.

అధికారిక ఏపీపీఎస్సీ గ్రూప్-1 మెయిన్స్ 2017 ప్రశ్నపత్రం నుంచి ప్రశ్న. సమాధానం Ghissu ఇంజిన్ రాసింది.